غلتک پلی اورتانبه طور گسترده در تجهیزات صنعتی استفاده می شود که در آن غلتک های لاستیکی یا پلاستیکی معمولی ممکن است ترکیب مورد نیاز مقاومت در برابر سایش، ظرفیت بار و انعطاف پذیری را فراهم نکنند. ساخته شده از الاستومرهای پلی یورتان، این غلتک ها را می توان برای دستیابی به سطوح مختلف سختی، الاستیسیته، مقاومت در برابر سایش و مقاومت شیمیایی فرموله کرد و آنها را برای طیف گسترده ای از برنامه های کاربردی مناسب می کند.
الاستومرهای پلی یورتان از واکنش ایزوسیانات ها با پلی ال ها و سایر اجزای فرمولاسیون تولید می شوند. ایزوسیانات های رایج مورد استفاده در سیستم های الاستومری پلی اورتان شامل MDI، TDI، NDI و PPDI می باشد. عملکرد نهایی یک غلتک پلی اورتان نه تنها به نوع ایزوسیانات، بلکه به ساختار پلی ال، گسترش دهنده زنجیره، سختی، شرایط پردازش و فرمول کلی بستگی دارد.
یکی از مهمترین مزایای غلطک های پلی یورتان ترکیبی از انعطاف پذیری و استحکام مکانیکی آنهاست. برخلاف پلاستیک های سخت، پلی یورتان می تواند تحت بار تغییر شکل داده و شکل اولیه خود را بازیابی کند، در حالی که مقاومت کششی و پارگی بالایی را حفظ می کند. این ترکیب به غلتک های پلی یورتان اجازه می دهد تا تحت بارگذاری مکرر و فشار مکانیکی بدون ترک خوردن یا شکستن آسان کار کنند. سیستم های پلی یورتان مبتنی بر پلی استر به دلیل استحکام پارگی بالا و دوام مکانیکی خود به خوبی شناخته شده اند. بسته به فرمول و درجه، پلی یورتان می تواند به استحکام پارگی بسیار بالایی در هنگام آزمایش بر اساس ASTM D624 دست یابد.
مقاومت در برابر سایش یکی دیگر از دلایل کلیدی انتخاب پلی یورتان برای غلتک های صنعتی است. غلتک ها ممکن است در حین کار در معرض لغزش مداوم، تماس غلتشی، ضربه و ذرات ساینده قرار گیرند. پلی اورتان در برابر بسیاری از اشکال سایش مکانیکی مقاومت قوی دارد و می تواند انرژی ضربه را جذب کند و در عین حال یکپارچگی ساختاری خود را حفظ کند. خاصیت ارتجاعی و استحکام بالای آن نیز به کاهش آسیب های ناشی از تماس و لرزش مکرر کمک می کند. برای کاربردهایی که شامل سایش شدید است، ساختار رزین و فرمول پلی یورتان هنگام انتخاب درجه مناسب از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
مقاومت شیمیایی نیز ارتباط نزدیکی با سیستم پلی اورتان دارد. پلی یورتان مبتنی بر پلی اتر به طور کلی مقاومت بهتری در برابر هیدرولیز ایجاد می کند و بنابراین برای کاربردهایی که شامل آب، رطوبت یا محیط های عملیاتی مرطوب هستند مناسب است. از سوی دیگر، پلی یورتان مبتنی بر پلی استر اغلب زمانی انتخاب می شود که به استحکام مکانیکی بالا، مقاومت سایشی و مقاومت در برابر روغن، سوخت و برخی مواد مبتنی بر نفت نیاز باشد. با این حال، مقاومت شیمیایی واقعی همیشه باید در برابر مواد شیمیایی خاص، غلظت، دما و زمان قرار گرفتن در معرض ارزیابی شود.
هنگام انتخاب پلی یورتان برای غلتک ها باید دما و قرار گرفتن در معرض نور را نیز در نظر گرفت. سیستم‌ها و فرمول‌های مختلف ایزوسیانات سطوح مختلفی از پایداری حرارتی و مقاومت در برابر پیری را فراهم می‌کنند. سیستم های پلی یورتان معطر ممکن است در هنگام قرار گرفتن در معرض نور UV دچار تغییرات رنگ یا زرد شوند، در حالی که ظاهر بصری غلتک لزوماً نشان دهنده تغییر در عملکرد عملکردی آن نیست. برای کاربردهایی که ثبات رنگ طولانی مدت و قرار گرفتن در معرض فضای باز مهم است، فرمول باید بر اساس آن انتخاب شود.
بنابراین عملکرد یک غلتک پلی اورتان را نمی توان به سادگی با سختی آن تعیین کرد. بار، سرعت غلتک، دمای کارکرد، وضعیت سطح، قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی و طول عمر مورد نیاز همه بر انتخاب مواد تأثیر می‌گذارند. یک غلتک پلی اورتان با فرمول مناسب می تواند تعادل مفیدی از الاستیسیته، مقاومت در برابر سایش، استحکام پارگی و مقاومت شیمیایی ایجاد کند و آن را به یک راه حل عملی برای سیستم های نوار نقاله، ماشین آلات صنعتی، تجهیزات چاپ، سیستم های جابجایی مواد و سایر کاربردهای سنگین تبدیل کند.