ورق های پلی اورتانو میله ها به دلیل مقاومت در برابر سایش، کشش، مقاومت در برابر ضربه و استحکام مکانیکی به طور گسترده در کاربردهای صنعتی استفاده می شوند. با این حال، گاهی اوقات ممکن است حباب های هوا یا حفره های کوچک در داخل محصولات پلی یورتان ریخته گری دیده شود. درک اینکه چرا این حباب ها به وجود می آیند و چگونه می توان آنها را کاهش داد، برای بهبود کیفیت محصول مهم است، به ویژه زمانی که ورق ها و میله های پلی اورتان برای کاربردهای مکانیکی سخت استفاده می شود.
دلیل اصلی مربوط به فرآیند ریخته گری است که برای تولید بسیاری از محصولات پلی اورتان استفاده می شود. برخلاف پلی یورتان ترموپلاستیک که معمولاً با حرارت دادن و قالب گیری پردازش می شود، الاستومرهای پلی یورتان ریخته گری با مخلوط کردن اجزای مایع و سپس ریختن مواد در قالب تولید می شوند. در حین اختلاط، ریختن و قالب گیری، مقدار معینی هوا می تواند در مواد مایع به دام بیفتد. واکنش های شیمیایی در طول پخت نیز می تواند بر تشکیل و حرکت حباب های کوچک تأثیر بگذارد.
عوامل متعددی می توانند در گیر افتادن هوا نقش داشته باشند. سرعت اختلاط، دمای مواد، ویسکوزیته، طراحی قالب و شرایط مواد خام همگی می توانند بر نتیجه نهایی تأثیر بگذارند. اگر ماده بسیار چسبناک باشد، هوای به دام افتاده ممکن است قبل از شروع به سخت شدن پلی یورتان در خروج با مشکل مواجه شود. رطوبت همچنین می تواند عامل مهمی در پردازش پلی اورتان باشد زیرا ایزوسیانات ها می توانند با آب واکنش داده و گاز دی اکسید کربن تولید کنند. به همین دلیل کنترل رطوبت در مواد اولیه، قالب ها، تجهیزات و محیط تولید حائز اهمیت است.
برای ورق‌ها و میله‌های پلی‌اورتان، کنترل حباب‌های داخلی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، زیرا این محصولات اغلب به قطعات نهایی تبدیل می‌شوند. حفره های بزرگ یا متمرکز ممکن است بر استحکام مکانیکی، پایداری ابعادی و ظاهر سطح ماشینکاری شده تأثیر بگذارد. در کاربردهایی که شامل بار، ضربه یا سایش مداوم هستند، عیوب داخلی نیز می توانند بر عمر مفید قطعه نهایی تأثیر بگذارند.
برای کاهش گیر افتادن هوا، سازندگان می توانند فرآیند ریخته گری را از طریق کنترل بهتر شرایط اختلاط، ریختن و پخت بهبود بخشند. یک رویکرد استفاده از تجهیزات ریخته گری گریز از مرکز برای کاربردهای مناسب ورق پلی اورتان است. در طول قالب گیری گریز از مرکز، پس از وارد شدن مواد پلی یورتان، قالب با سرعت بالایی می چرخد. نیروی گریز از مرکز به حرکت مواد مایع به سمت دیواره قالب کمک می کند و می تواند بخش قابل توجهی از هوای به دام افتاده را تشویق کند تا از مواد خارج شود.
این روش می تواند به ویژه در هنگام تولید ورق های پلی یورتان با ضخامت نسبتا یکنواخت و الزامات کیفیت سطح بالا مفید باشد. با این حال، ریخته گری گریز از مرکز برای هر هندسه محصول مناسب نیست، بنابراین روش تولید باید با توجه به اندازه، شکل و فرمول جزء پلی یورتان انتخاب شود.
در صورت لزوم می توان از عملیات حرارتی اضافی نیز استفاده کرد. یک فرآیند گرمایش کوتاه مدت یا پس از پخت کنترل شده می تواند به حذف یا کاهش برخی از حباب های کوچک باقی مانده و بهبود وضعیت کلی مواد کمک کند. دما و زمان درمان باید به دقت کنترل شود زیرا حرارت بیش از حد ممکن است بر خواص مکانیکی یا پایداری ابعادی پلی یورتان تأثیر بگذارد.
در عمل، از بین بردن کامل هر فضای خالی میکروسکوپی از یک محصول پلی یورتان ریخته گری می تواند دشوار باشد و سطح قابل قبول بستگی به کاربرد مورد نظر دارد. بنابراین برای اجزای حیاتی، پارامترهای تولید و استانداردهای بازرسی باید بر اساس الزامات عملیاتی واقعی تعریف شوند.