توسعه و چالش های صنعت CPU چیست؟
CPU در درجه اول از چهار مؤلفه تشکیل شده است: پلیول های با وزن مولکولی کم ، ایزوسیانات ، گسترش دهنده های زنجیره ای و اتصال دهنده های متقاطع و مقدار کمی از مواد افزودنی عملکردی. پلیول ها بخش های نرم مواد را تعیین می کنند و به طور عمده به پلیول های پلی اتر (مانند PTMG) و پلیول های پلی استر (مانند PCL) تقسیم می شوند. ایزوسیانات ها ، که بخش های سخت را تشکیل می دهند ، شامل MDI ، TDI ، NDI و دیگران است. گسترش دهنده های زنجیره ای مانند DETDA و MOCA نقش مهمی در تعیین چگالی ساختاری مواد نهایی و قدرت مکانیکی دارند.
از نظر روش های آماده سازی ، CPU را می توان با استفاده از یک روش یک مرحله ای یا یک روش Prpolymer (روش دو مرحله ای) سنتز کرد. روش prepolymer بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد زیرا امکان کنترل فرآیند آسانتر ، گرمای گرمازدایی پایین و عملکرد محصول پایدار را فراهم می کند. این روش ابتدا به مقدار اضافی دییزوسیانات با پلیول های با وزن مولکولی کم واکنش نشان می دهد تا یک پروپلیمر با گروههای انتهایی NCO تشکیل شود ، که سپس با گسترش دهنده های زنجیره ای و مواد افزودنی واکنش نشان می دهد تا الاستومر نهایی پلی اورت را تشکیل دهد.
با افزایش زمینه های برنامه در حال گسترش و افزایش نیازهای صنعت پایین دست ، تقاضا برای ارتقاء عملکرد در مواد CPU ضروری تر می شود. توسعه مواد آینده بر افزایش ثبات در محیط های شدید مانند دمای بالا و خوردگی قوی متمرکز خواهد شد. علاوه بر این ، احتمالاً در مناطقی مانند تولید سبز و استفاده از مواد افزودنی سازگار با محیط زیست نوآوری بیشتری وجود خواهد داشت.
در عین حال ، انتظار می رود روند ادغام صنعت ادامه یابد. شرکت های پیشرو سهم بازار خود را از طریق انباشت تکنولوژیکی و تولید در مقیاس بزرگ گسترش می دهند و صنعت را به سمت توسعه بالاتر ، تخصصی و متمایز سوق می دهند.