هیدروکسیل
ارزش به طور کلی، ترکیبات پلی ال دارای عملکرد بالا و ارزش هیدروکسیل بالا هستند، بنابراین فوم تهیه شده دارای سختی بالا، خواص مکانیکی و فیزیکی خوب و مقاومت دمایی خوبی است.
با این حال، اختلاط با اجزای دیگر مانند ایزوسیانات ضعیف است.
واکنش ترکیبات هیدروکسیل با ایزوسیاناتها یکی از رایجترین و اساسیترین واکنشها در سنتز پلیاورتان است. با محتوای هیدروکسیل یکسان، سرعت واکنش با درجه بالایی از عملکرد زیاد است و ویسکوزیته واکنشدهنده به سرعت افزایش مییابد.
تحت همان درجه عملکردی، فعالیت بالای پلیاتر با مقدار هیدروکسیل بالا و واکنشپذیری TDI تقویت میشود و فعالیت کم پلیاتر با مقدار هیدروکسیل پایین و واکنشپذیری TDI تضعیف میشود. همانطور که دو واکنش اصلی در فرآیند کفسازی: واکنشپذیری TDI و آب معادل واکنش آن با واکنش هیدروکسیل ثانویه است، بنابراین مقدار تعادل پلیفلوکس الکل ثانویه را از بین میبرد. TDI و پلیاتر و آب در حین کف کردن. اگر مقدار هیدروکسیل بالا باشد، واکنشپذیری TDI و پلیاتر افزایش مییابد، و واکنش اصلی افزایش مییابد. اگر مقدار هیدروکسیل کم باشد، واکنش بین TDI و آب افزایش مییابد و باعث میشود که سرعت واکنش اصلی با سرعت واکنش کف کردن مطابقت نداشته باشد، که به راحتی میتواند باعث ایجاد پدیده کولاپس حباب شود.
نوسانات در مقدار هیدروکسیل پلی اتر تأثیر بیشتری بر محصولات فوم دارد. مقدار هیدروکسیل پلی اتر به طور مستقیم بر مقدار TDI اضافه شده تأثیر می گذارد. اگر مقدار هیدروکسیل بالا باشد، مقدار TDI افزایش می یابد. اگر کاربر مقدار TDI را تنظیم نکند، معادل افزودن TDI خیلی کم است که منجر به ترک کف، انعطاف پذیری ضعیف، استحکام ضعیف و افزایش تغییر شکل دائمی فشار می شود. برعکس، معادل اضافه کردن بیش از حد TDI است که باعث ایجاد منافذ بزرگ و بسته شدن منافذ کف، افزایش سختی پس از مدت طولانی و باعث ایجاد سوزش قلب می شود.