اثرات مرتبط با شاخص‌های مختلف پلی‌ول‌های پلی‌اتر بر محصولات فوم-اسید، وزن مولکولی و یون پتاسیم
AV را می توان به شکل مقدار هیدروکسیل بیان کرد، بنابراین مقدار اسید بالا TDI بیشتری مصرف می کند، اما مقدار آن به دلیل مقدار کم ناچیز است. دمای واکنش بالا و افزایش غلظت کاتالیزور باعث افزایش واکنش های جانبی و افزایش مقدار اسید می شود. مقدار اسید بالا، کاتالیزورهای آمین بیشتری را در طول تشکیل کف مصرف می کند، که واکنش پذیری را کاهش می دهد. در موارد شدید، محصول فوم به دلیل مصرف بیش از حد کاتالیزورهای آمین، منافذ را منقبض می کند و منافذ را می بندد.
خواص اکثر پلیمرها با افزایش وزن مولکولی مانند استحکام کششی، ازدیاد طول، نقطه ذوب، سختی و دمای انتقال شیشه و غیره افزایش می‌یابد. با افزایش وزن مولکولی افزایش می‌یابد در حالی که حلالیت برعکس است. این رابطه پس از افزایش وزن مولکولی به مقدار معینی تغییر چندانی نمی‌کند. وزن مولکولی تحت تأثیر پیوند غیراشباع است، بنابراین عوامل مؤثری که باعث تغییر وزن مولکولی می شوند مشابه عوامل تأثیرگذار درجه غیراشباع هستند. این دو یک رابطه مکمل هستند، یعنی همان درجه پلی اتر، درجه غیراشباع افزایش می یابد → وزن مولکولی کاهش می یابد. درجه غیر اشباع کاهش می یابد → وزن مولکولی افزایش می یابد.
وجود کاتالیزورهای باقیمانده در پلی‌اتر مستقیماً بر آماده‌سازی سیستم پلیمریزاسیون و خواص فیزیکی محصولات پلی‌اورتان تأثیر می‌گذارد، زیرا یون‌های پتاسیم باعث تشکیل فرمت‌های اوره سفت و متقاطع-و دیورتیک‌ها در طول واکنش شیمیایی پلی‌اورتان می‌شوند، که محصولات فوم را سخت می‌کند، ژل‌های پتاسیم را در موارد شدید کاهش می‌دهد. محتوای یون بالاست هنگام کف کردن با TDI به عنوان ماده خام، حرارت کف نمی تواند به موقع دفع شود و باعث سوزش سر دل در کف می شود.