رنگ پلی اورتان به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرد که یک پوشش نیاز به ارائه بیش از تزئینات اولیه سطح داشته باشد. ترکیبی از استحکام مکانیکی، مقاومت در برابر سایش، مقاومت شیمیایی، چسبندگی و ظاهر آن را برای تجهیزات صنعتی، سازه های فولادی، وسایل نقلیه مهندسی، ماشین آلات، کف و اجزای فضای باز مناسب می کند. اما رنگ پلی اورتان برای هر کاربرد مناسب نیست و عملکرد آن به فرمولاسیون صحیح و شرایط کاربرد بستگی دارد.
مزایای رنگ پلی اورتان چیست؟
یکی از مزیت های اصلی عملکرد مکانیکی است. یک پوشش پلی یورتان به درستی عمل آوری شده می تواند یک لایه سخت و محکم ایجاد کند که در برابر اصطکاک مکرر و ضربه متوسط مقاومت می کند. این باعث می شود آن را برای کف های صنعتی، ماشین آلات، اجزای خودرو و تجهیزاتی که در معرض حمل و نقل منظم یا سایش قرار دارند مناسب باشد.
پوشش های پلی اورتان همچنین می توانند مقاومت خوبی در برابر آب، روغن ها و بسیاری از مواد شیمیایی رایج داشته باشند. با ایجاد یک مانع محافظ بین بستر و محیط اطراف، پوشش می تواند به کاهش تخریب و خوردگی سطح کمک کند. روی سازه های فولادی و تجهیزات صنعتی که به درستی آماده شده اند، پوشش های رویه پلی اورتان اغلب به عنوان بخشی از یک سیستم پوشش چند لایه استفاده می شود.
مزیت دیگر انعطاف پذیری تزئینی است. رنگ پلی اورتان را می توان در طیف گسترده ای از رنگ ها و سطوح براقیت، از جمله پرداخت های براق، نیمه براق و مات فرموله کرد. این می تواند سطح صاف و یکدستی را فراهم کند که در آن محافظت و ظاهر مهم هستند.
سیستم های پلی اورتان انتخابی نیز مقاومت خوبی در برابر آب و هوا دارند. پوشش های پلی یورتان آلیفاتیک می توانند مقاومت بهتری در برابر قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش، تغییر رنگ و از دست دادن براقیت در مقایسه با سیستم های آروماتیک معمولی ایجاد کنند. بنابراین آنها برای بسیاری از تجهیزات در فضای باز، ماشین آلات مهندسی و کاربردهای حمل و نقل مناسب هستند.
معایب رنگ پلی اورتان چیست؟
کاربرد ممکن است نسبت به بسیاری از رنگهای{0}}تک جزء معمولی سختتر باشد. سیستم های پلی یورتان دو جزئی معمولاً نیاز دارند که رزین و عامل پخت با نسبت مشخصی مخلوط شوند. اختلاط نادرست می تواند منجر به پخت ناقص، کاهش عملکرد مکانیکی یا مقاومت شیمیایی ضعیف شود.
عمر گلدان محدودیت دیگری است. پس از مخلوط شدن دو جزء، پوشش عموماً باید در مدت زمان مشخصی اعمال شود. اگر برای مدت طولانی بدون استفاده بماند، ویسکوزیته و رفتار پخت آن ممکن است تغییر کند و به طور بالقوه بر روی کاربرد و کیفیت پوشش نهایی تأثیر بگذارد.
شرایط محیطی نیز مهم است. دما، رطوبت و وضعیت سطح می تواند به طور قابل توجهی بر روی پخت و چسبندگی تاثیر بگذارد. رطوبت بالا ممکن است برای سیستمهای حساس به رطوبت{2}}مشکلاتی ایجاد کند، در حالی که آمادهسازی ناکافی سطح میتواند منجر به ایجاد تاول، پوسته شدن یا شکست زودرس پوشش شود.
رنگهای پلیاورتان مبتنی بر حلال{0} سنتی ممکن است حاوی ترکیبات آلی فرار یا VOC و اجزای عملآوری واکنشدهنده مانند ایزوسیاناتها باشند. بنابراین تهویه مناسب، تجهیزات حفاظت فردی و کنترل های محل کار مورد نیاز است. پوششهای پلیاورتان مبتنی بر آب-میتوانند جایگزینهای انتشار کمتری برای کاربردهای خاص ارائه کنند، اگرچه عملکرد و الزامات پردازش آنها باید به دقت ارزیابی شود.
زرد شدن همچنین می تواند در مورد سیستم های پلی یورتان معطر معمولی که در معرض اشعه ماوراء بنفش طولانی مدت قرار دارند، نگران کننده باشد. این امر بهویژه در سطوح سفید،{1}}رنگ روشن یا شفاف قابل توجه است. هنگامی که ثبات رنگ در دراز مدت مهم است، پلی اورتان آلیفاتیک به طور کلی گزینه مناسب تری است.