TPU یک ماده پلیمری است که منحصر به فرد ارتجاعی لاستیک را با استحکام و پردازش پلاستیک ترکیب می کند. خصوصیات مکانیکی اصلی مانند سختی ، مدول ، استحکام پارگی و دمای خدمات فوقانی تا حد زیادی تحت تأثیر نسبت بخش های سخت (تشکیل شده از دییزوسیانات ها و دیول های زنجیره کوتاه) است ، در حالی که محتوای بخش نرم ارتجاعی و رفتار کمتری را تعیین می کند.
با تنظیم نسبت مولی پلیول: زنجیره ای: دییزوسیانات از 1: 0.5: 1.5 تا 1:20:21 ، سختی TPU می تواند از حدود 60 تا ساحل D 70 ، بدون نیاز به پلاستیک سازها یا پرکننده ها متفاوت باشد. مدول Young TPU از 5 تا 2000 مگاپاسکال فاصله دارد و به طور موثری شکاف بین مواد لاستیکی و پلاستیکی را ایجاد می کند.
خصوصیات مکانیکی
TPU در هنگام استراحت ، مقاومت کششی و کشیدگی بالایی از خود نشان می دهد ، و همچنین مقاومت عالی در برابر انتشار اشک و مقاومت در برابر سایش. بیشتر TPU های تجاری مبتنی بر پلی استر هستند و در مقایسه با نمونه های گران قیمت پلی (تترامتیلن اتر) گلیکول ، خواص مکانیکی برتر را ارائه می دهند. با این حال ، TPU های مبتنی بر پلی اتر مناسب تر برای برنامه هایی هستند که نیاز به مقاومت هیدرولیز ، مقاومت میکروبی یا چقرمگی بهبود یافته در دماهای پایین دارند. انواع مختلط اتر-استر ترکیبی از عملکرد و هزینه را ارائه می دهد.
رفتار استرس
TPU استحکام و کشش بالا را نشان می دهد. رفتار فشار استرس تحت تأثیر نسبت قطعه سخت و نرم ، طول قطعه نرم ، درجه تبلور در بخش های سخت و توانایی آنها برای تنظیم مجدد در هنگام تغییر شکل است. از آنجا که این تنظیم مجدد وابسته به زمان است ، منحنی نیز با نرخ کرنش متفاوت است. دما همچنین با افزایش دما در کرنش ثابت ، یک مدل اصلی را بازی می کند.
مجموعه فشرده سازی
مجموعه فشرده سازی تغییر شکل باقیمانده یک ماده را پس از استرس فشاری طولانی مدت اندازه گیری می کند. برای TPU ، مقادیر معمولی از 10 ٪ تا 50 ٪ در دمای اتاق متغیر است. در 70 درجه با فشرده سازی 25 ٪ به مدت 22 ساعت (طبق ASTM D395 ، روش B) ، مقادیر بدون درمان معمولاً 60 ٪ تا 80 ٪ است ، در حالی که نمونه های پس از درمان نتایج بهبود یافته را در حدود 25 ٪ تا 50 ٪ نشان می دهد. TPU های کمی متقاطع اغلب مجموعه فشرده سازی کمتری را نشان می دهند.