مرحله 1: آماده سازی سطح - پایه و اساس یک سیستم کفپوش پلی اوره بادوام
هر پروژه موفقیت آمیز کفپوش پلی اوره با آماده سازی بستر مناسب آغاز می شود.
حتی پوشش{0}}پلی اوره با بالاترین کیفیت نیز نمی تواند شرایط بد بتن را جبران کند.
مشکلات رایج زیرلایه عبارتند از:
آلودگی نفتی
گرد و غبار سطحی
بتن ضعیف
ترک ها
طبقات ناهموار
رطوبت بالا
بقایای پوشش قدیمی
سطح بتن ابتدا باید با استفاده از آسیاب های الماس حرفه ای به صورت مکانیکی آسیاب شود.
آسیاب کردن، لایههای سطحی ضعیف، آلودگی روغن و پوششهای قبلی را از بین میبرد و در عین حال یک سطح ایدهآل برای چسبندگی پوشش ایجاد میکند.
هرگونه ترک ساختاری باید قبل از ترمیم با استفاده از مواد تعمیری مناسب یا شبکه های تقویت کننده در صورت لزوم به شیارهای V شکل بریده شود.
تست رطوبت نیز به همان اندازه مهم است.
رطوبت بتن به طور کلی باید قبل از نصب پوشش زیر 8٪ باقی بماند.
در نهایت، جاروبرقی های صنعتی باید تمام گرد و غبار را حذف کنند تا بستری تمیز، خشک و زبر باقی بماند.
بدون آماده سازی سطح مناسب، مشکلات بعدی مانند تاول زدن، پوسته شدن یا شکست پوشش بسیار محتمل می شود.
مرحله 2: کاربرد پرایمر - ایجاد چسبندگی قوی
پرایمر به عنوان پل اتصال بین بتن و سیستم پلی اوره عمل می کند.
یک پرایمر نافذ با کیفیت بالا، منافذ بتن را آب بندی می کند، لایه های ضعیف را تقویت می کند و چسبندگی را بهبود می بخشد.
به طور معمول، پرایمر بر اساس نسبت توصیه شده سازنده قبل از استفاده توسط غلتک یا اسکاج مخلوط می شود.
محدوده مصرف معمولی بسته به جذب بستر بین 0.2 تا 0.3 کیلوگرم بر متر مربع است.
پرایمر باید به طور کامل خشک شود، معمولاً به مدت 6 تا 12 ساعت، قبل از اینکه به مرحله بعدی بروید.
اعمال پوشش های بعدی قبل از پخت کامل ممکن است منجر به اتصال بین لایه ای ضعیف شود.
مرحله 3: لایه میانی - ایجاد استحکام و صافی
لایه میانی به عنوان ستون فقرات ساختاری سیستم کفپوش عمل می کند.
در تاسیسات صنعتی با تردد مکرر لیفتراک، این لایه مقاومت فشاری و مقاومت در برابر ضربه را تا حد زیادی بهبود می بخشد.
ملات پلی اوره مخلوط با ماسه کوارتز درجه بندی شده معمولاً برای تسطیح کف و پر کردن عیوب جزئی سطح استفاده می شود.
پوشش به طور یکنواخت با استفاده از ماله های فولادی با ضخامت تقریباً 1-1.5 میلی متر پخش می شود.
پس از عمل آوری، سطح دوباره با دقت آسیاب می شود تا آثار ماله و نواحی ناهموار از بین برود.
هر گونه نقص باقی مانده قبل از تمیز کردن نهایی تعمیر می شود.
این مرحله صافی کف تمام شده را تعیین می کند و مستقیماً بر ظاهر پوشش نهایی تأثیر می گذارد.
مرحله 4: پوشش اسپری پلی اوره - لایه محافظ هسته
این بحرانی ترین مرحله کل سیستم کفپوش است.
برخلاف اپوکسی، پلی اوره را نمی توان به سادگی رول یا برس کرد.
تجهیزات اسپری با فشار بالا- حرفه ای مورد نیاز است.
جزء A و جزء B قبل از ورود به تفنگ اسپری به طور جداگانه گرم می شوند، جایی که فوراً تحت فشار بالا مخلوط می شوند.
واکنش شیمیایی بلافاصله شروع می شود و زمان ژل اغلب در طی **10 ثانیه** رخ می دهد.
پوشش به طور معمول در ضخامت 1.5-2.5 میلی متر در یک اسپری مداوم اعمال می شود.
مکان های بحرانی مانند اتصالات کف، گوشه ها، زهکشی ها و تقاطع دیوارها معمولاً ضخامت پوشش اضافی برای عملکرد ضد آب افزایش می یابد.
در هنگام سمپاشی، شرایط محیطی باید به دقت کنترل شود.
رطوبت نسبی باید زیر 80% باقی بماند و دمای بستر باید حداقل 3 درجه بالاتر از نقطه شبنم باشد تا از تراکم جلوگیری شود.
کارگران باید از ماسکهای هوای عرضهشده{0}}و تجهیزات حفاظتی مناسب در طول نصب استفاده کنند.
مرحله 5: استفاده از پوشش رویی - بهبود مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش و ظاهر
اگرچه پلی اوره معطر محافظت مکانیکی بسیار خوبی را ارائه می دهد، قرار گرفتن طولانی مدت در معرض اشعه ماوراء بنفش ممکن است به تدریج باعث تغییر رنگ شود.
برای کاربردهای خارج از منزل، پوشش رویی پلی اوره آلیفاتیک به شدت توصیه می شود.
پوشش رویی به طور قابل توجهی بهبود می یابد:
مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش
مقاومت در برابر آب و هوا
ثبات رنگ
تمیزی سطح
مقاومت در برابر لکه های شیمیایی
پس از خشک شدن کامل لایه پلی اوره، قبل از اعمال پوشش رویی توسط غلتک یا اسپری، سطح را به آرامی سمباده و تمیز می کنند.
معمولاً دو لایه نازک نتایج بهتری نسبت به یک کاربرد ضخیم دارند.
برای کف های صنعتی داخلی، پوشش رویی ممکن است بسته به نیاز پروژه اختیاری باشد.
با این حال، برای تأسیسات بیرونی که در معرض نور مداوم خورشید هستند، ضروری است.
مرحله 6: پخت و محافظت نهایی
با وجود اینکه پلی اوره بسیار سریع درمان میشود، عملکرد کامل سیستم همچنان نیازمند محافظت مناسب پس از نصب{0}}است.
توصیه های کلی عبارتند از:
بدون تردد عابران پیاده در 24 ساعت اول
از قرار گرفتن در معرض آب یا نشت مواد شیمیایی در طول پخت اولیه جلوگیری کنید.
ترافیک مکانیکی سبک پس از تقریباً 72 ساعت.
عملیات صنعتی کامل پس از حدود هفت روز.
مناطق ساخت و ساز باید ایزوله باقی بمانند تا از آلودگی سایر مشاغل جلوگیری شود.
قبل از تحویل پروژه، بسیاری از پیمانکاران آزمایش آب را برای تأیید عملکرد ضد آب در اطراف زهکشی ها، گوشه ها و سایر مناطق بحرانی انجام می دهند.