چه نوع معمولا بهپلی اتر پلی ال?
1. پلی اکسی پروپیلن گلیکول (PPG):
پلی اکسی پروپیلن گلیکول، همچنین به عنوان PPG شناخته می شود، در ظرف های واکنش شیشه ای یا فولاد ضد زنگ تهیه می شود. این سنتز شامل وارد کردن مخلوطی از عوامل شروع کننده (1،2-پروپاندیول یا دی اتیلن گلیکول) و یک کاتالیزور (هیدروکسید پتاسیم) در ظرف آماده سازی کاتالیزور است. دما به 80-100 درجه افزایش مییابد، حلالهای کاتالیزور تحت خلأ حذف میشوند و باعث تشکیل الکلها میشوند.
سپس کاتالیزور به ظرف واکنش منتقل میشود، تا {{0}} درجه حرارت داده میشود و اکسید پروپیلن تحت فشار کنترلشده (۰.{2}}.35MPa) اضافه میشود. پلیمریزاسیون مداوم پروپیلن اکساید تا زمانی که وزن مولکولی مشخصی به دست آید اتفاق می افتد. پس از حذف باقیمانده اکسید پروپیلن، مخلوط پلی اتر خنثی، فیلتر، تصفیه و تثبیت می شود تا محصول نهایی به دست آید.
2. پلی تتراهیدروفوران گلیکول (PTHF):
پلی تتراهیدروفوران گلیکول، همچنین به عنوان PTHF یا پلی اکسی تتر متیلن گلیکول (PIG، PTMEG، PTMG، PTMO) شناخته می شود، از طریق پلیمریزاسیون حلقه باز تتراهیدروفوران در حضور یک کاتالیزور کاتیونی سنتز می شود. در فرآیند تولید، تتراهیدروفوران به ظرف واکنش اضافه می شود و با هم زدن شدید در دمای کمتر از -5 درجه، کاتالیزور اسید سولفوریک دوددار اضافه می شود.
ماده واکنش در دماهای پایین نگه داشته می شود، آب با هم زدن اضافه می شود و دما تا 70-90 درجه افزایش می یابد. تتراهیدروفوران واکنش نداده تبخیر شده و پس از ته نشینی، خنثی سازی، فیلتراسیون و فرآیندهای خلاء، پلی تتراهیدروفوران گلیکول به دست می آید. این پلیمر گران قیمت اغلب در تولید مواد پلی یورتان با کارایی بالا با مقاومت عالی در برابر دمای پایین، آب، روغن، سایش و قالب استفاده می شود.
3. تتراهیدروفوران اکسید پروپیلن کوپلیمر گلیکول:
تتراهیدروفوران اکسید پروپیلن کوپلیمر گلیکول از طریق کوپلیمریزاسیون حلقه باز کننده تتراهیدروفوران و پروپیلن اکسید کاتالیز شده توسط اسیدهای لوئیس به دست می آید. این فرآیند شامل خنثی سازی، شستشوی آب، آبگیری و فیلتراسیون است.
4. پلی اترهای ویژه:
4.1 پلی اترهای واکنش پذیر:
معرفی گروههای هیدروکسیل ثانویه به جای گروههای هیدروکسیل ثانویه با استفاده از الکل اولیه یا آمین به عنوان آغازگر، منجر به انواع جدیدی با ویژگیهایی مانند پخت در دمای پایین، قالبگیری تزریقی واکنش، فومهای خود پوسته و انعطافپذیری بالا شده است.
4.2 پلی اترهای بازدارنده شعله:
ترکیب مولکول های بازدارنده شعله در زنجیره پلیمری، تاخیر شعله پایدار را تضمین می کند. این را می توان از طریق واکنش با ترکیبات بازدارنده شعله مانند تری کلرو فسفر، پنتوکسید آنتیموان یا استرهای فسفریک مختلف با وزن مولکولی کم، به تنهایی یا در ترکیب به دست آورد.
4.3 پلی اترهای پیوندی:
استفاده از پلی الهای پلی اتر معمولی یا بسیار واکنش پذیر به عنوان پایه، یا استفاده از پلی اترهای غیر اشباع، و کوپلیمریزاسیون با مونومرهای وینیل در یک واکنش یک مرحله ای یا دو مرحله ای.
4.4 PolyTHF Polyols٪ 3a
برای تولید الیاف پلی اورتان با کارایی بالا، الاستومرهای ترموپلاستیک، چرم مصنوعی و سایر محصولات استفاده می شود.
4.5 پلی اترهای اصلاح شده هتروسیکلیک:
معرفی حلقه های آروماتیک یا هتروسیکلیک به سیستم پلیمری.