هنگام قالب گیری، باید سیلیکون یا پلی اورتان را انتخاب کنید؟
یکی از روش های تکثیر مجسمه ریختن آن در قالبی است که از محصول گرفته شده است.
چگونه موادی را برای ساخت قالب های الاستیک برای ریخته گری های گچ، بتن، بتن پلیمری، رزین های پلیمری (پلی استر و اپوکسی) انتخاب کنیم؟
بیایید مزایا و معایب برخی از انواع ترکیبات موجود را در نظر بگیریم.
فرم های ماتریس انعطاف پذیر ("لاستیک") به شما امکان کپی و تکرار بافت ها و سطوح پیچیده را می دهند. از آنها برای تولید سنگ مصنوعی، کاشی های تزئینی، قالب های گچی گچی، قالب های کوچک معماری، مجسمه ها و محصولات هنری، شمع های طرح دار، محصولات فایبرگلاس و غیره استفاده می شود.
برای ساخت قالب های الاستیک از چهار ماده استفاده می شود: پی وی سی (فورموپلاست)، سیلیکون، پلی اورتان و مواد تیوکول.
هنگام قالب گیری، سیلیکون یا پلی اورتان را انتخاب کنید؟
سیلیکون برای قالب چطور؟
ترکیبات ارگانوسیلیسیون می توانند تک جزئی، دو جزئی و چند جزئی باشند.
ترکیبات یک جزئی عمدتاً درزگیرهای ساختمانی هستند که برای آب بندی اتصالات استفاده می شوند. آنها فقط در ضخامت لایه های کوچک سخت می شوند و در قالب ها استفاده نمی شوند.
این قالب با استفاده از مواد دو جزئی: ترکیب ارگانوسیلیکن (جزء اصلی) + کاتالیزور تولید می شود.
هنگامی که با کاتالیزور مخلوط می شود، سیلیکون قالب در دمای اتاق سخت می شود. این ماده به راحتی مخلوط می شود و امکان تغییر در دوز اجزا را فراهم می کند. در صورت مخلوط شدن هیچ ماده سمی آزاد نمی شود. به راحتی از مواد مدل جدا می شود، عملا هیچ انقباضی نشان نمی دهد، نیازی به روان کننده اضافی ندارد و اجازه می دهد تا در محدوده دمایی وسیعی ریخته گری شود.
مزایا: از ویژگی های بارز مواد ریخته گری سیلیکونی می توان به مقاومت در برابر حرارت (تا 200 درجه و بالاتر)، مقاومت در برابر انواع محیط های تهاجمی، سهولت استفاده و عدم سمیت (سیلیکاژل به طور گسترده در پزشکی استفاده می شود) و دقت برداشت بالا. . نقطه ضعف آن این است که استحکام متوسط است، معادل استحکام Formoplast است، اما به اندازه پلی اورتان قوی نیست.
پلی اورتان برای قالب ها چطور؟
گران ترین و بادوام ترین جزء پلی اورتان ریخته گری است.
اینها مواد دو جزئی یا چند جزئی هستند.
قیمت پلی اورتان برای قالب بسیار بالا است زیرا فقط محصولات پلی اورتان آمریکایی و اروپایی در بازار CIS وجود دارد.
در اوکراین و روسیه، تولید قالبهای ریختهگری پلیاورتان برای ساخت قالبها هنوز مسلط نشده است.
درست مانند ترکیبات سیلیکونی، پلی یورتان قالبی در دمای اتاق زمانی که همه مواد کیت مخلوط می شوند، سخت می شود.
هنگام اختلاط باید دستورالعمل های ریختن را به شدت رعایت کرد: نسبت تمام اجزاء در هنگام مخلوط کردن باید رعایت شود. اگر نسبتها نادرست باشند، استحکام و دوام کاهش مییابد زیرا مواد تشکیلدهنده واکنش نداده میتوانند باعث تخریب شکل شوند.
هنگام باز کردن مقدار مشخصی از بسته بندی، کل ماده اولیه باید به طور همزمان استفاده شود، یعنی نمی توان آن را به قسمت های مختلف تقسیم کرد، زیرا جزء پلی اورتان شروع به تعامل با هوا و رطوبت می کند و خراب می شود - خواص آن را تغییر می دهد.
سختی این کار همچنین این است که پلی اورتان به شدت به هر ماده ای که از قالب آزاد می شود می چسبد. مقدار زیادی روان کننده مورد نیاز است و مدل باید به دقت روغن کاری شود.
مواد تشکیل دهنده پلی یورتان سمی هستند، لطفا اجازه ندهید با هوا و رطوبت تماس پیدا کند. برندهای اصلی پلی اورتان در برابر موادی مانند گچ، سیمان، رزین های پلیمری و غیره مقاوم نیستند، بنابراین باید به توصیه های سازنده توجه کنید.
برای هر ماده، باید مارک خاصی از پلی اورتان را انتخاب کنید. قالب های پلی اورتان عمدتا برای موادی با دمای ریختن تا 70 درجه استفاده می شود.
مزایا: خواص استحکام بالا، انعطاف پذیری بالا، انقباض کم.
معایب: قیمت بالا، سمی، کار کردن با مشکل، نیاز به روغن کاری بیشتر و کامل، مواد چسبناک ضخیم تر و پر کردن دشوار است.