پایداری ابعادی یک نکته مهم در تولید الاستومر پلی اورتان است، به ویژه برای اجزای دقیق، غلتک‌های صنعتی، چرخ‌ها، مهر و موم، قالب‌ها و سایر محصولاتی که ابعاد نهایی آن حیاتی است. یک سوال رایج از تولید کنندگان این است: چرا یک الاستومر پلی یورتان پس از قالب گیری به کوچک شدن یا تغییر اندازه خود ادامه می دهد و چگونه می توان این مشکل را کاهش داد؟
یکی از دلایل مهم این است که واکنش شیمیایی ممکن است زمانی که محصول از قالب خارج می شود به طور کامل به پایان نرسد. پخت پلی اورتان شامل واکنش گروه های NCO با اجزای واکنش پذیر در سیستم کیورینگ است. حتی زمانی که ماده جامد به نظر می رسد، گروه های واکنش پذیر باقیمانده ممکن است پس از قالب گیری به واکنش ادامه دهند. این پس واکنش می تواند باعث تغییر در سختی، خواص مکانیکی و ابعاد شود.
بنابراین اولین قدم در کنترل انقباض، حفظ شاخص واکنش و نسبت پخت مناسب است. یک شاخص NCO بیش از حد بالا ممکن است گروه های NCO واکنش پذیر اضافی را برای واکنش های بعدی باقی بگذارد. از طرف دیگر، یک شاخص بیش از حد پایین می تواند منجر به پخت ناقص و خواص مکانیکی ضعیف شود. بنابراین به جای افزایش صرفاً مقدار عامل پخت، یک فرمول متعادل مورد نیاز است.
اختلاط خوب و گاز زدایی به همان اندازه مهم هستند. اختلاط ضعیف می تواند مناطق محلی با اجزای واکنشی اضافی یا ناکافی ایجاد کند. این تفاوت ها ممکن است منجر به پخت ناهموار و تغییرات ابعادی شود. حباب های هوا نیز می توانند به عیب های داخلی تبدیل شوند و ممکن است تغییرات ابعادی را در طول پخت افزایش دهند. گاز زدایی مناسب با خلاء قبل از ریخته گری می تواند به کاهش این خطر کمک کند.
یکی دیگر از اقدامات مفید کنترل دمای قالب است. قالبی که خیلی سرد است ممکن است باعث خشک شدن ناهموار بین سطح و داخل قطعه شود. حفظ دمای قالب پایدار و مناسب به پخت یکنواخت تر مواد کمک می کند.
برای برخی از کاربردها، فشار در مرحله پخت اولیه نیز می تواند به کنترل ابعادی بهتر کمک کند. نگه داشتن مواد تحت فشار مناسب در حین پخت می تواند به کاهش عیوب و حفظ تماس با سطح قالب کمک کند.
شاید مهمترین مرحله برای پایداری ابعاد، پس کیورینگ باشد. پس از قالب‌گیری، گرمایش کنترل‌شده می‌تواند به گروه‌های واکنش‌گر باقیمانده اجازه دهد تا در محیطی پایدارتر به واکنش ادامه دهند. بسته به فرمولاسیون، شرایط پس از پخت ممکن است در حدود 60 تا 80 درجه برای چند ساعت ایجاد شود. دما و زمان دقیق باید از طریق آزمایش تعیین شود زیرا سیستم های پلی اورتان مختلف ویژگی های پخت متفاوتی دارند.
برای تولید، یک فرآیند عملی ممکن است شامل پیش‌گرم کردن و گاززدایی پیش‌پلیمر، آماده‌سازی عامل پخت در دمای مورد نیاز، مخلوط کردن کامل اجزا، گاززدایی با خلاء در صورت لزوم، ریخته‌گری در قالب از پیش گرم شده، حفظ فشار مناسب در طول پخت اولیه، و سپس انجام پس‌کیورینگ کنترل‌شده باشد.
اصل اصلی این است که ثبات ابعادی به تنهایی توسط یک پارامتر کنترل نمی شود. نسبت فرمولاسیون، کیفیت اختلاط، دما، گاز زدایی، شرایط قالب، پخت اولیه و پس از پخت همه با هم کار می کنند. یک فرآیند پخت بهینه شده مناسب می تواند تغییرات ابعادی پس از پخت را کاهش دهد و عملکرد الاستومر پلی اورتان ثابت تری را ارائه دهد.