اثرات مرتبط شاخص‌های مختلف پلی‌ال‌های پلی‌اتری بر محصولات فوم-مقدار هیدروکسیل

به طور کلی، ترکیبات پلی ال دارای عملکرد بالا و ارزش هیدروکسیل بالایی هستند، بنابراین فوم تهیه شده دارای سختی بالا، خواص مکانیکی و فیزیکی خوب و مقاومت دمایی مناسبی است.
واکنش ترکیبات هیدروکسیل با ایزوسیانات‌ها یکی از رایج‌ترین و اساسی‌ترین واکنش‌ها در سنتز پلی‌اورتان است. با محتوای هیدروکسیل یکسان، سرعت واکنش با درجه خاصی از عملکرد زیاد است و ویسکوزیته واکنش‌دهنده به سرعت افزایش می‌یابد. درجه عملکردی، فعالیت بالای پلی اتر با ارزش هیدروکسیل بالا و واکنش پذیری TDI تقویت می شود و فعالیت کم پلی اتر با هیدروکسیل کم مقدار و واکنش TDI ضعیف می شود. به عنوان دو واکنش اصلی در فرآیند کف کردن: واکنش TDI و آب معادل واکنش آن با الکل ثانویه است، بنابراین نوسانات در مقدار هیدروکسیل پلی اتر باعث از بین رفتن تعادل واکنش بین TDI و آب می شود. پلی اتر و آب در حین کف کردن. اگر مقدار هیدروکسیل بالا باشد، واکنش پذیری TDI و پلی اتر افزایش می یابد و واکنش اصلی است. افزایش یافته است.اگر مقدار هیدروکسیل کم باشد، واکنش بین TDI و آب افزایش می‌یابد و باعث می‌شود که سرعت واکنش اصلی با سرعت واکنش کف‌کردن مطابقت نداشته باشد، که به راحتی می‌تواند باعث پدیده فروپاشی حباب شود.
نوسانات در مقدار هیدروکسیل پلی اتر تأثیر بیشتری بر محصولات فوم دارد. مقدار هیدروکسیل پلی اتر به طور مستقیم بر مقدار TDI اضافه شده تأثیر می گذارد. اگر مقدار هیدروکسیل بالا باشد، مقدار TDI افزایش می یابد. اگر کاربر مقدار TDI را تنظیم نکند، معادل افزودن TDI خیلی کم است که منجر به ترک کف، انعطاف پذیری ضعیف، استحکام ضعیف و افزایش تغییر شکل دائمی فشار می شود. باعث ایجاد منافذ بزرگ و بسته شدن منافذ کف، افزایش سختی و سوزش سر دل پس از بلوغ طولانی می شود.